Rurki z charakterem (wiklina papierowa)

Zanim pokażę jak pleść, chcę napisać o różnostronności  rurek.

Kilka osób się mnie pytało z jakiego papieru najlepiej robić te rurki?

Jak długie te rurki mają być, czy mogą być krótkie, czy mają być długie? 

Oglądnęłam już setki filmów na YouTube, zdjęć w Pinterest i muszę powiedzieć, że nie wszyscy te rurki kręcą tak samo, każdy ma swoją metodę. 

Moją metodą jest ta, o której napisałam wcześniej.
 

Charakterystyka rurek

   Jeżeli chodzi o to z jakiego papieru robić je najlepiej, to napiszę że prawie z każdego, np: gazeta codzienna, kolorowe gazety (typu Program TV), gazetki rodem z Lidla itp. 

   Przede wszystkim papier nie może być twardy (np. karton) ani zbyt miękki, bo rurki z nich nie ukręcisz. Podczas plecenia rurki nie mogą się łamać ale poddawać różnego typu zagięciom, wygięciom.

Dla przykładu zamieszczam zdjęcie.

   Natomiast długość rurek u mnie jest też zróżnicowana; od najdłuższych, po średnie do krótkich. Ponieważ ja mam mało miejsca na biurku (stoi komputer i monitor) używam tych rurek średnich na samym początku plecenia (tj. w poziomie, tych długich używam do przeplatania a jeżeli zabraknie mi później tych rurek w pionie (wszystko zależy jak długa, wysoka ma być plecionka) dodaję rurki te najmniejsze.

   Wspomnę jeszcze o rurkach grubych, które mogą być zwinięte z tych grubszych, wierzchnich okładek czasopism. Rurki te też będą miały zapotrzebowanie i kiedyś pokażę, jakie. Ażby były te rurki takie grubsze zwijam je na ołówku lub czymś podobnym.

 

Każda rurka ma swój charakter i każda może się przydać!

Jak zrobić tutki (rurki) z papieru?

  Na chwilę, ale tylko na chwilę oderwałam się od mojej nowej pasji. 
 

   A moją nową pasją jest tworzenie różności z wikliny papierowej. Na razie dopiero poznaję co i jak trzeba robić, żeby dobrze „tworzyć”. Im bardziej poznaję tajniki tej sztuki, tym bardziej mnie ona wciąga, oj wciąga! 

  Podstawą do tworzenia z wikliny papierowej jest nauka poprawnego tworzenia tutek, czyli rurek z papieru. Najlepiej do tego nadają się różne gazety, a u mnie ci ich dostatek! 

   Mi najlepiej robi się rurki z gazety "To i owo", a późnej nawet mi się z tych rurek i lepiej plecie. Ale rurki można robić prawie ze wszystkich gazet, byleby tylko niebyła za sztywna. 

   Zresztą proponuję zapleść kilka rurek na próbę. Jeśli okażą się dobre można ich robić całą kupę.
  
 Wszak zbierałam je latami, by móc pisać dla Was artykuły różne na blogu „Babcia radzi coś tam…” ,i dopóki ich nie wykorzystam to i nie mogę ich użyć na tutki! O jejku, ileż ja pracy mam – ale radę dam…  



  Na początku tutki miałam na obu końcach o takiej samej grubości, a to błąd, bo rurka powinna z jednego końca być szersza a z drugiego węższa, taka stożkowata bardziej. 

   Przecież potem, podczas wykonywania z niej różnych plecionek – trzeba jakoś jedną rurkę w drugą włożyć, by dalej pleść. A teraz pokażę jak te rurki zrobić.



Na fotkach wnusia robiła tutki a ja fotki. 

   Jak już wcześniej napisałam tutki robimy z gazety, którą przecinamy na części. Jeśli to duża gazeta to mam z niej cztery części (szerokość gazety). Najpierw na pół a później jeszcze te połówki na pół. Aby rurkę zwinąć najlepszy będzie patyczek drewniany do szaszłyków, który układamy tak jak  zdj. 1. 

   Róg gazety zawijamy do środka i na początku lekko przytrzymujemy i tak zwijamy rurkę. Jeśli za pierwszym razem nie wyjdzie, nie wyrzucajcie papieru ale spróbujcie jeszcze raz, od drugiego końca… ja czasami też tak mam. Gdy już zwiniemy, przytrzymujemy rurkę na jej końcu a wystający róg, przyklejamy. Najlepiej nadaje się do tego klej w sztyfcie.

Zauważyłam też, że rurki całe białe będziemy mieli, gdy gazeta będzie miała taki biały margines u góry i na dole. Rurka wyjdzie biała, gdy biały margines podczas zwijania, będzie na górze.

Przyjemnego tworzenia…