A w wakacje...

   Postanowiłam zebrać wszystko (rękodzieło itp.) porozrzucane po moich blogach w jedno miejsce, a jak się okazało troszku tego jest. Na tym blogu będę starała się pokazywać różne prace oraz pomysły na coś...

   Ten post będzie  ostatnim przeniesionym z mojego bloga, którego już nie będę prowadziła, bo skończył mi się na nim limit zdjęć do zamieszczania. Będę teraz prowadziła na Bloggerze dwa blogi: jeden ten, a drugi Babcia radzi w innym świecie mam od dawna, tylko go reanimuję.

A w wakacje, które już minęły, nie miałyśmy czasu z wnusią Olusią na nudę. Ponieważ obydwie lubimy wszelkiego rodzaju prace plastyczne, więc robiłyśmy to i tamto.

A co to było zaraz poniżej pokażę, a w późniejszym czasie opowiem jak to zrobić?!

Moje plecionki "takie-tam-ki"

Zanim przystąpimy do dalszej nauki w wykonywaniu „dzieł” z wikliny papierowej, chcę pokazać moje dotychczasowe osiągnięcia w tej dziedzinie, które to nazwałam sobie „takietam-kami”. 

Zanim przystąpimy do nauki, muszę powiedzieć, że przede wszystkim trzeba być bardzo cierpliwym aby te”takietam-ki” wykonać. 

Ale proszę się nie zrażać, bo to jest cudowna sprawa. A jak raz zaczniecie pleść to o przestaniu nie ma mowy, bo to tak wciąga, oj wciąga!

 

 Te prace, które dzisiaj pokażę, to już ich nie mam, bo moja wnusia sobie je upodobała i musiałam się z nią podzielić, teraz muszę tworzyć od nowa. 

   














   Moje „takietam-ki” pomalowane są kawą rozpuszczalną. Jak to zrobić napiszę, gdy będę pisała o technikach malowania „tutek” (rurek wiklinowych). Ale najpierw sama muszę zapoznać się z tymi technikami.
 

 
  A jak wykonać takie różne kwiatki ozdobne, też napiszę w oddzielnym poście. 

 

   Tutaj widzicie moją pierwszą pracę jaką wykonałam, teraz ją pomalowałam i inne motylki dałam.

Najpierw wyglądało to tak.

 


Teraz wygląda tak.



  A to była druga moja praca. Pomalowałam ją farbkami akwarelowymi (takimi zwykłymi, szkolnymi), bo akurat miałam, a później pociągnęłam lakierem bezbarwnym. 



I teraz wygląda tak.

Może te prace nie są jakimiś arcydziełami ale i tak jestem z nich zadowolona.

Cudeńka z wikliny papierowej

JaGuś, a po co mi te tutki? Co z nich mogę zrobić, co byłoby mi potrzebne w domu? 

I wcale nie dziwię się tym pytaniom. Ja kiedyś przecież też nie wiedziałam, co z czym się je. I dlatego postanowiłam przybliżyć temat wikliny papierowej. Chcę pokazać kilka prac, nie moich oczywiście (jeszcze nie!) ale znalezionych w Pinterest. 

Zobaczcie sami jakie cuda, niektórzy potrafią z tych papierowych tutek stworzyć.

 

 

 

No i jak się podoba??

Rurki z charakterem (wiklina papierowa)

Zanim pokażę jak pleść, chcę napisać o różnostronności  rurek.

Kilka osób się mnie pytało z jakiego papieru najlepiej robić te rurki?

Jak długie te rurki mają być, czy mogą być krótkie, czy mają być długie? 

Oglądnęłam już setki filmów na YouTube, zdjęć w Pinterest i muszę powiedzieć, że nie wszyscy te rurki kręcą tak samo, każdy ma swoją metodę. 

Moją metodą jest ta, o której napisałam wcześniej.
 

Charakterystyka rurek

   Jeżeli chodzi o to z jakiego papieru robić je najlepiej, to napiszę że prawie z każdego, np: gazeta codzienna, kolorowe gazety (typu Program TV), gazetki rodem z Lidla itp. 

   Przede wszystkim papier nie może być twardy (np. karton) ani zbyt miękki, bo rurki z nich nie ukręcisz. Podczas plecenia rurki nie mogą się łamać ale poddawać różnego typu zagięciom, wygięciom.

Dla przykładu zamieszczam zdjęcie.

   Natomiast długość rurek u mnie jest też zróżnicowana; od najdłuższych, po średnie do krótkich. Ponieważ ja mam mało miejsca na biurku (stoi komputer i monitor) używam tych rurek średnich na samym początku plecenia (tj. w poziomie, tych długich używam do przeplatania a jeżeli zabraknie mi później tych rurek w pionie (wszystko zależy jak długa, wysoka ma być plecionka) dodaję rurki te najmniejsze.

   Wspomnę jeszcze o rurkach grubych, które mogą być zwinięte z tych grubszych, wierzchnich okładek czasopism. Rurki te też będą miały zapotrzebowanie i kiedyś pokażę, jakie. Ażby były te rurki takie grubsze zwijam je na ołówku lub czymś podobnym.

 

Każda rurka ma swój charakter i każda może się przydać!

Osłonka np. na doniczkę z wikliny papierowej

Tak wygląda moja plecionka z góry.

A tak wykończona, pomalowana i ozdobiona

To będzie moja pierwsza lekcja plecenia z wikliny papierowej. Tyle razy już do niej podchodziłam, ale zawsze coś mi się w tej plecionce nie udało. A to zapomniałam o tym, a to o tamtym (w splocie oczywiście), a to za luźno splot był zrobimy i zawsze była plecionka nieudana.

Dlatego starajmy się sploty docisnąć, by bardziej przylegały do siebie. Nie obawiajmy się, że rurka nam się urwie, wbrew pozorom jest ona bardzo wytrzymała. Zanim przystąpimy do plecenia, musimy zrobić sobie rurki. O tym już pisałam i na dole podam linka.

Gdy już mamy rurki zrobione przystępujemy do wyplecenia dna naszej plecionki. Ile rurek będzie potrzeba, to nie powiem, bo naprawdę nie wiem. Jedno jednak powiem, że sporo.

 

 Okrągłe dno dla plecionki. 

Teraz pokażę i napiszę jak je zrobić.

-


Krok:
~ 1 ~Bierzemy 8 rurek i  składamy na krzyż tak jak na fotce widać, dając dwie rurki pod spód, dwie na wierzch (na przemian).

~ 2 ~ Jedną rurkę składamy na pół.
~ 3 ~ Złożoną rurkę na pół przekładamy pod 4 rurkami (jedna połówka złożonej rurki jest pod, druga nad rurkami).




Krok:
~ 4 ~ Gdy już rurki mamy założone na krzyż, przeplatamy je na następnych czterech rurkach, dając tak, by ta co była pod spodem była na wierzchu, a ta co była na wierzchu ma być pod spodem.
~ 5 ~ I tak w kółko cztery razy oplatamy.
~ 6 ~ Gdy mamy już cztery razy rurki owinięte, rozdzielamy rurki tak, by były po dwie. Tak samo postępujemy oplatając je jak wcześniej tylko, że to nie będą już cztery a dwie rurki oplecione splotem ósemkowym.



Krok:
~ 7 ~ Jak mamy już oplecione dwa razy po dwie rurki to znowu rozdzielamy je na pojedyncze.
~ 8 ~ Pojedyncze rurki oplatamy tak samo jak wcześniej, dając jedną pod spód, jedną na wierzch.
- 9 ~  I tak oplatamy, aż do momentu jak wielkie chcemy nasze koło.

A gdy rurki zabraknie…



… trzeba ją połączyć. Jeśli rurka jest z jednej strony węższa, z drugiej szersza, to nie ma problemu Ale jeśli nam tak nie wyszła, to też nie ma problemu. Robimy tak jak na fotce widać. Oj, miało być napisane spłaszczamy rurę zamiast „rozpłaszczamy”, ale chyba i tak wiedzieliście o co chodzi?! 


   Niektórzy rurki smarują klejem ale ja tego raczej nie praktykuję, bo klej nie zawsze rurce służy.

Gdy już mamy kółko o odpowiednim wymiarze zrobione, np. do doniczki, do której ma być osłonka zrobiona. Przystępujemy do budowy w górę..


  
 W tym celu znowu składamy jedną rurkę na pół i oplatamy nią rurki osnowy, które  kolejno podnosimy do góry. (2) – złożona rurka na pół, którą będziemy oplatać rurki, najpierw (1) rurkę, potem (3) itd. Na zdjęciu zamieściłam jak wygląda splot ósemkowy. 



   Dobrze jest położyć na dno naszej plecionki jakiś przedmiot, np doniczkę dzięki temu otrzymamy kształt taki jaki chcemy. W tym przypadku – doniczki. I tak splotem ósemkowym oplatamy wokół doniczki. Dobrze jest doniczkę czymś obciążyć, coby nie latała nam po całej plecionce.




  Gdy już odpowiednią wysokość naszej plecionki mamy, przystępujemy do wykończenia jej. Ja sobie zawiązałam nitkę, żeby wiedzieć gdzie zakończyłam, możecie też to miejsce zaznaczyć sobie szpileczką, np., lub zagiąć rurkę. Później, jak dojdziemy do wprawy to i nie będzie takiej potrzeby.

   Rurki mają tak być jak na zdjęciu, jeśli są zbyt długie, przyciąć je mniej więcej do takiej wielkości i pozostawić. Musimy też pamiętać, by nasze rurki w pionie były rozłożone mniej więcej w takiej samej odległości.



  Teraz postępujemy tak jak widać, zaginamy w dół jedną rurkę za drugą.


  
 Potem gdy już  pozostanie nam się ostatnia rurka w pionie (1), zginamy ją i przekładamy w miejscu, w którym zaczynaliśmy.


  
 Teraz postępujemy tak samo, tylko w odwrotną stronę. Najpierw rurki dawaliśmy na zewnątrz, teraz dajemy do środka. W dowolnym miejscu stawiamy naszą rurkę „na baczność” (1) do góry, a rurkę (2) wkładamy za rurką (1) tak jak pokazuje strzałka. Potem podnosimy rurkę (3) i za nią wkładamy rurkę (1). I tak do końca postępujemy.



   A oto efekt. Wszystkie rurki, te od środka przycinamy .



  Możemy je przykleić lub włożyć między splot. Dobrze jest najpierw patyczkiem poważyć lekko splot i włożyć weń wcześniej przyciętą rurkę.



 A tak wygląda dno naszej plecionki.

  Chcąc usztywni plecionkę i nadać jej odpowiedni kształt, zrobiłam taki klej z mąki i wody. Zagotowałam 2 szklanki wody, z jednej odlewając trochę wody na rozrobienie mąki. Na te trochę wody dałam prawie czubatą łyżkę mąki pszennej.

   Gdy woda się w rondlu zagotowała dodałam rozrobioną mąkę z wodą i zagotowałam. Po przestygnięciu kleju posmarowałam nim plecionkę i nadałam jej odpowiedni kształt.

   Mam nadzieję, że wszystko zrozumieliście ale jeśli będziecie mieli jakieś pytania, to pytajcie.

Życzę powodzenia i cierpliwości 

Kokardki z filcu

Filc jest jednym z najstarszych wyrobów włókienniczych wytwarzanych przez ludzi, prawdopodobnie starszym od tkactwa. Ślady filcu datowane na 6500 lat p.n.e. znaleziono na terenie dzisiejszej Turcji. Zaawansowane techniczne wyroby filcowe znaleziono także w wiecznej zmarzlinie na Syberii z ok. 600 r. n.e.

Filc jest wciąż wytwarzany przez nomadyczną ludność środkowej Azji, gdzie jest typowym materiałem do wyrobu dywanów, namiotów i ubrań. Niektóre z tych wyrobów, na przykład klasyczne jurty, służą do codziennego użytku. Inne, przykładowo dekorowane papcie, są wytwarzane z przeznaczeniem na sprzedaż turystom.

A ja dzisiaj chcę pokazać, jak zrobić z kolorowego filcu kokardki, które po przymocowaniu gumki mogą być ładną ozdobą dla włosów.

Źródło:
Wikipedia (tekst o filcu)

http://laurathoughts81.blogspot.com/

Moje pierwsze kroki w hafcie

Zanim zajmiemy się różnymi technikami haftowania, chcę napisać o moich pierwszych kroczkach w haftowaniu oraz zapoznam Was z podstawowymi zasadami haftowania.

A wszystko zaczęło się ot tak sobie, gdy trafiłam na jeden z portali PINTEREST i zobaczyłam, że mogę się na nim nauczyć haftowania. 

Różnych dziedzin było wiele ale ja zapałałam miłością do haftu.

Oznajmiłam mężowi, że będę uczyła się haftu, a jak się już nauczę, to będę na tym zarabiała. Nic się nie odezwał tylko uśmiechnął „pod wąsem „. Minął jeden dzień, drugi a na trzeci dzień gdy przyszedł już z pracy pyta się mnie – „no to ile obrazów haftowanych już sprzedałaś?” No i jak tu coś powiedzieć.

  A takie są moje nieudolne początki

  Ponieważ kiedyś szyłam troszku na maszynie, więc miałam różne kolory nici (ale takich zwykłych) maszynowych, materiał też tam jakiś znalazłam.

 Pomyślałam sobie, że na razie naukę zacznę bez kupowania specjalnych nici i materiału do haftu, bo nie wiadomo czy coś mi z tego wyjdzie.

   Zaczęłam przerysowywać ściegi z  i zaczęłam naukę. Na początku zaczęły mi się plątać nici, bo robiłam je za długie. Żeby uniknąć plątania się nici, najlepiej nawlekać je na długość około 50 cm.

Oto kilka ważnych zasad, które będą nam potrzebne.

1. Należy dobrać odpowiednią do rodzaju haftu tkaninę, a także dobrać właściwe pod względem grubości nici i igły. Do haftowania na tkaninach o grubym splocie nadaje się np. kordonek nr 5 lub 8, do cieńszych tkanin mulina, atłasek lub jedwab. Igłę dobiera się do grubości nici i tkaniny. Igła powinna być grubsza od nici, aby łatwiej można było ją nawlec no i nie strzępiła nitki.

 2. Zanim na tkaninę naniesiemy wzór należy ją najpierw zdeaktywować (zmoczyć i przeprasować). W ten sposób zapobiegniemy ich zbieganiu się, a inne rodzaje tkanin przeprasować przez ściereczkę.

 3. Następnie trzeba starannie przerysować wzór i przenieść go na tkaninę za pomocą kalki technicznej kopiowej lub pergaminu. Można też haftować przez papier, na który naniesiony jest wzór (potem papier zrywamy a haft zostaje na tkaninie).

 4. Gdy już sobie wszystko przygotowaliśmy pozostaje nam tylko staranne wykonanie ściegów. Tak jak pisałam już wcześniej, pamiętajmy, by nitka nie była zbyt długa (najwyżej 50-centymetrowa) i nie miała supełków. Nitkę należy prowadzić równo i dosyć luźno, przytrzymując ją palcem, aby nie zniekształcił się wzór.

 5. Po wyhaftowaniu wzoru tkaninę ze śladami narysowanego wcześniej wzoru, należy uprać w ciepłej wodzie z dodatkiem łagodnych środków piorących, kilkakrotnie wypłukać, wycisnąć nadmiar wody ręcznikiem frotte. Wilgotną jeszcze robótkę należy przeprasować po lewej stronie na miękkim podkładzie. Wówczas haft zachowa wypukłość i nie ulegnie wyświeceniu oraz nie odbije się w innym miejscu.

   Bardzo pomocny do nauki był mi ten filmik i myślę, że tym chcącym się uczyć ze mną – też będzie pomocny.

O technikach hafciarskich napiszę w innych postach.

Filcowe cudeńka zrobione na święta

W okresie mrozu, śniegu i świątecznego szaleństwa,
Życzę błogosławieństwa Bożego Maleństwa,
Potraw dwunastu, wysokiej choinki,
Czasu miłego w gronie rodzinki.
Wszystkiego co wymarzone,
Niech w święta zostanie spełnione!

Gwiazda Pokoju drogę wskaże.
Zapomnijmy o uprzedzeniach,
otwórzmy pudła słodkich marzeń.
Niechaj Aniołki z Panem Bogiem,
jak Trzej Królowie z darami swymi
staną cicho za progiem,
by spełnić to, co dotąd snami było.
Ciepłem otulmy naszych bliskich
I uśmiechnijmy się do siebie.
Świąt magia niechaj zjedna wszystkich
jak w niebie.

Zdrowych i wesołych świąt oraz szczęśliwego Nowego Roku 2017…

  Teraz pokażę moje filcowe cudeńka, którymi przybrałam choinkę na święta.